MAART 2026
Cristina Nan
In deze expositie is het werk van Cristina Nan te zien, professor aan de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e). Haar projecten bewegen zich op het snijvlak van architectonisch ontwerp, computationeel ontwerp en geavanceerde robotische fabricage. Centraal in haar onderzoek staat het proces zelf: in plaats van generieke digitale tools toe te passen, ontwikkelt zij materiaalspecifieke werkwijzen waarin ontwerp, simulatie en productie onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.
Twee van de hier gepresenteerde projecten, de Ceramic Clay Vault en de Biotectonic Column, zijn ontwikkeld onder begeleiding van Cristina Nan en architect Mattia Zucco aan de TU/e.
The Ceramic Clay Vault
De 3D-geprinte kleigewelf is ontwikkeld door studenten Jan-Willem Melchers, Thijs Maas Geesteranus en Dena Khaksar, onder begeleiding van prof. Cristina Nan en architect Mattia Zucco aan de faculteit Built Environment van de Technische Universiteit Eindhoven.
Het project onderzoekt additieve productie met klei en verkent de ruimtelijke en ornamentale mogelijkheden van dit materiaal in dialoog met de ruïnes van de Basilica van Maxentius op het Forum Romanum in Rome.
De Romeinse architectuur vormt een samensmelting van materiaalkennis, constructieve innovatie en architectonische expressie, met de baksteen als essentieel bouwblok. In dit project wordt de baksteen opnieuw geïnterpreteerd via computationeel ontwerp en robotisch 3D-printen met klei. De traditionele, gestandaardiseerde steen transformeert zo tot een digitaal geïnformeerd tectonisch element.
Het onderzoek richt zich op een van de verdwenen gewelven van de basiliek en behandelt zowel constructieve als materiële vraagstukken. De onzichtbare krachtenlijnen van het historische gewelf worden zichtbaar gemaakt in driedimensionale tegelgeometrieën, gegenereerd met behulp van structurele analyse, simulatie en computationele tessellatie.
Een belangrijke uitdaging lag in het beheersen van het gedrag van klei: vervorming tijdens het drogen en ongelijkmatige krimp tijdens het tweemaal bakken. Tegelijkertijd moest de precisie hoog genoeg zijn om een droge montage mogelijk te maken. Door een iteratief proces van digitale modellering en fysieke prototypes zijn krimpcompensatie en vervormingscontrole direct geïntegreerd in het robotische fabricageproces.
Het resulterende schaalmodel laat zien hoe klei, in combinatie met computationeel ontwerp en robotische productie, kan opereren op het snijvlak van ambacht, traditie, innovatie en duurzaamheid.
Algorithm-Aided Tactility
Dit interdisciplinaire onderzoek, voortgekomen uit nieuwsgierigheid en experiment, is een samenwerking tussen assistent-professor Cristina Nan (TU/e) en het UMC Utrecht. De fabricagepartner voor dit project is Nagami uit Spanje.
Binnen dit project wordt onderzocht hoe tactiele ervaringen, geïntegreerd in architectonisch ontwerp, invloed kunnen hebben op de ontwikkeling van kinderen met een autismespectrumstoornis (ASS). Ongeveer 80% van deze kinderen ervaart problemen in de sensorische informatieverwerking. Het onderzoek richt zich daarom op de rol van aanraking, textuur en ruimtelijke patronen binnen de gebouwde omgeving.
Er zijn vijftien verschillende sensorische wandpanelen ontwikkeld, met uiteenlopende texturen en driedimensionale structuren. Deze panelen zijn vervaardigd uit duurzame en biobased materialen, zoals kurk, zaagsel, algen en grenenhout. Momenteel worden ze in een klinische context getest.
De samenwerking tussen ontwerp, technologie en medische wetenschap stimuleert nieuwe manieren van denken over de complexe relatie tussen autisme, tastzin en architectuur.
The Biotectonic Column
De Bio-Integration Column is een architectonische protostructuur, ontwikkeld door studente Nikolett Asvanyi binnen de serie Computational Concrete Columns, onder begeleiding van prof. Cristina Nan en architect Mattia Zucco aan de Technische Universiteit Eindhoven. Het project maakt deel uit van een onderzoeksgerichte masterstudie en is gerealiseerd als een full-scale structuur.
Het ontwerp verkent een alternatieve logica voor 3D-geprinte architectuur, waarin modulariteit en kleur centraal staan. In plaats van het gangbare monolithische printen van één volledig element, kiest dit onderzoek voor een nieuwe tectonische benadering van 3D-printen met klei. Ornament wordt hierbij niet alleen ingezet als esthetisch middel, maar als ecologisch substraat dat natuur-inclusiviteit en biodiversiteit ondersteunt.
De kolom is opgebouwd uit afzonderlijke segmenten, geïnspireerd op de Griekse en Romeinse traditie waarbij zuilen werden samengesteld uit gestapelde stenen trommels. Deze historische bouwlogica is opnieuw geïnterpreteerd via algoritmisch ontwerp en robotische fabricage.
Het resultaat is een kolom die niet alleen constructief stabiel is, maar ook herconfigureerbaar, eenvoudig te monteren en demonteren, en sterk circulair in haar levenscyclus.
OVER DE KUNSTENAAR
Cristina Nan
Cristina Nan is sinds 2020 Assistant Professor aan de Technische Universiteit Eindhoven. Eerder was zij verbonden aan de University of Edinburgh, waar zij werkte als Assistant Professor in Design and Digital Fabrication en International Director van het Edinburgh College of Art.
Zij studeerde architectuur aan de Technische Universiteit München en promoveerde in architectonische robotica aan de HafenCity Universiteit Hamburg. Daarnaast studeerde zij aan de University of Bath en het Institute for Advanced Architecture of Catalonia (IAAC) in Barcelona.
Haar werk is internationaal gepubliceerd en tentoongesteld, onder meer op de Biënnale van Venetië, Dutch Design Week, Formnext in Frankfurt, het National Museum of Scotland en diverse internationale architectuurfestivals.